محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

238

ضياء العيون ( فارسي )

كه در عرض بدن واقع شود و اگر در طول باشد بيشتر انست كه بر فاده و رباط بهم مىآيد و طريق بستن جراحت چنانست كه رباط را بعنوانى بر جراحت به‌پيچند كه استحكام و سختى ان در غور جراحت بيشتر و در دهن جراحت نرم‌تر باشد و عضو مجروح را مشكل بشكلى سازند كه دهن جراحت در اسفل واقع شود كه اكر زردآبى بهم رسد از دهن جراحت بيرون ايد و اكر ممكن نباشد كه دهن جراحت را در اسفل كنند هر روز ملاحظه كنند اكر جراحت رو به بهبود دارد و چرك كم مىشود و غورش ناقص مىكردد و چرك در اندرون جراحت جمع نمىشود به همان تدبير كه دارند از دست ندهند تا به شود و اگر چنانچه چرك جمع مىشود و در جراحت كه دست كذارند و فروبرند چرك از دهنش بيرون ايد اين علامت انست كه كيسه كرده شرط آنست كه از اسفل جراحت از جايى كه نزديك نهايت عوز جراحت باشد بشكافند تا همرى از براى چرك بهم رسد و مجتمع نشود كه باعث فساد كرد و عذاى عليل در ابتدا هرچند